مقام اصلاته . خ 232 ص 766 س 2 اصْلَب : سخت‌تر . ر . ص ل ب - اصلب ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . اصلب عودا . ن 45 ص 971 س 7 نفسه اصلب من الصد . ك 325 ص 1244 س 1 اصلبهم عودا . ك 335 ص 1247 س 3 اصْلَحَ : به صلاح در آورد ، آراست ، نيكو كرد . مص . اصلاح ر . ص ل ح - اصلاح فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در ص 1126 س 1 و 2 چون شرط و جواب شرط است معنى مضارع ( بيارايد ) يافته است . اصلح لهم كل فاسد . خ 177 ص 579 س 13 اصلحه اللّه . ن 78 ص 1082 س 13 من اصلح . ك 86 ص 1126 س 1 من اصلح . ك 86 س 1126 س 2 اصْلِحْ : به صلاح در آور ، بياراى . مص . اصلاح ر . ص ل ح - اصلح ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب افعال است . اصلح ذات بيننا . خ 197 ص 659 س 7 فاصلح مثواك . ن 31 ص 910 س 3 اصْلِحُوا : به صلاح در آوريد ، بيارائيد . مص . اصلاح ر . ص ل ح - اصلحوا ، فعل امر جمع مذكر حاضر از باب افعال است . اصلحوا ذات بينكم . خ 16 ص 69 س 8 اصْلَدَ : نرم و محكم ساخت . مص . اصلاد ر . ص ل د - اصلد ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . اصلدها . خ 1 ص 29 س 5 اصَمّ : كر ، كسى كه گوشش نشنود ، نيز به معنى سخت و محكم است . ر . ص م م - اصمّ : بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . الا اصم . خ 175 ص 573 س 6 اصَمَّتْ : كر كرد ، ناشنوا ساخت . مص . اصمام ر . ص م م - اصمت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افعال